پس شيخ طبرسى رحمه اللّه گفته است كه : بر هر تقدير در اين مودت دو قول است : أول آنكه : استثناء منقطع است ، زيرا كه اين مودت به سبب اسلام واجب است پس مزد پيغمبرى نخواهد بود . دوم آنكه : استثناى متصل است ، يعنى : سؤال نمىكنم مزدى مگر مودت كه به اين مزد راضى شدم واين نفعش به شما برمىگردد ، پس گويا مزدى سؤال نكرده‌ام « 1 » . وأبو حمزهء ثمالى در تفسيرش از ابن عباس روايت نموده است كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم چون به مدينه تشريف آورد ومستحكم شد اسلام ، أنصار در ميان خود گفتند كه : مىرويم به خدمت آن حضرت وعرض مىكنيم كه : خرجها بر تو وارد مىشود اينك مالهاى ما از توست هر حكم كه مىخواهى در آنها بكن بىآنكه حرجى بر تو باشد يا حرام باشد بر تو ؛ پس چون اين را عرض كردند اين آية نازل شد قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى پس آية را بر ايشان خواند وفرمود كه : بايد خويشان مرا دوست داريد بعد از من ؛ پس از خدمت آن حضرت بيرون آمدند انقياد كنندگان فرمودهء آن حضرت را ، پس منافقان گفتند : محمد اين را در همين مجلس افتراء كرد مىخواهد ما را ذليل خويشان خود گرداند بعد از خود ، پس اين آية نازل شد افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً « 2 » پس فرستاد بسوى ايشان وآية را بر ايشان خواند ، پس گريستند ونزول اين آية بر ايشان دشوار آمد ، پس اين آية نازل شد هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ « 3 » يعنى « اوست خداوندى كه قبول مىكند توبه را از بندگانش » ، پس از عقب ايشان فرستاد وايشان را بشارت داد وفرمود وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا « 4 » يعنى : ومستجاب مىگرداند خدا دعاى آنها را كه ايمان آوردند ، يا ثواب مىدهد ايشان را ، يا ايشان أجابت مىكنند دعوت خدا را ؛ پس گفت : مراد آن جماعتند كه أول انقياد كردند فرمودهء خدا را وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها

--> ( 1 ) . مجمع البيان 5 / 29 . ( 2 ) . سورهء شورى : 24 . ( 3 ) . سورهء شورى : 25 . ( 4 ) . سورهء شورى : 26 .